Piękno różowych win: jakie są najpopularniejsze odmiany? 04 sierpnia 2023
Przy zakupie wina z reguły najczęściej stawia się na jego czerwone i białe warianty. W świecie winiarstwa istnieje jednak również szeroki wachlarz różowych odmian, które przyciągają uwagę swoim pięknym odcieniem i wyjątkowym smakiem. Różowe wino staje się coraz popularniejsze w ostatnich latach, przyciągając uwagę zarówno amatorów wina, jak i doświadczonych koneserów. Jest idealnym wyborem na ciepłe letnie dni. Warto więc przyjrzeć się, jakie szczepy występują najczęściej wśród różowych win.
Jak powstaje różowe wino?
Wbrew pozorom różowe wino nie jest połączeniem wina czerwonego i białego. Powstaje w bardzo podobny sposób, co odmiany czerwone, przy czym różni się on ograniczonym kontaktem skórek winogron z sokiem podczas procesu maceracji. Aby uzyskać różowe wino, owoce są delikatnie miażdżone, a następnie pozostawiane na pewien czas – może to być okres od kilku godzin do kilku dni. Wówczas barwniki przenikają do soku, nadając mu różową barwę mogącą przyjmować odcienie od łososiowego po pomarańczowe i czerwone. Po zakończeniu skórki są od niego oddzielane, a fermentacja przebiega dalej już tylko dla samego soku. Następnie wina mogą być poddane dalszemu procesowi starzenia w beczkach lub butelkach, aby nadal rozwijały swoje aromaty i smaki.
Gdzie powstaje najwięcej win różowych?
Jakie państwo jest uważane za lidera w zakresie winiarstwa? Najwięcej win różowych słodkich powstaje we Francji. Jest ona jednym z ich głównych światowych producentów. Regiony Provence i Loara są szczególnie znane z produkcji wysokiej jakości win różowych wytrawnych, ale i słodkich. Pochodzące stamtąd trunki są często lekkie, świeże i charakteryzują się subtelnymi owocowymi aromatami. Popularne odmiany winogron stosowane w regionie Provence to grenache, cinsault, syrah i mourvèdre. Z kolei wina różowe z Loary są zwykle pełniejsze i mają bardziej wyraziste smaki. Przeważa tam cabernet franc, gamay i pinot noir. Oprócz Francji, także inne kraje produkują znaczną ilość różowych win. Hiszpania, Włochy, Stany Zjednoczone i Portugalia są równie ważnymi graczami na rynku. Wino różowe można wytworzyć praktycznie z każdej czerwonej odmiany winorośli. Najczęściej jednak używa się takich szczepów, jak cabernet sauvignon, merlot, grenache, barbera czy cabernet franc.
Różowe wino z odmiany grenache
Grenache jest znaną odmianą czerwonego wina, ale równie często stosuje się ją jako składnik różowych win. Produkuje się z niej głównie trunki lekkie, intensywnie owocowe, o małej kwasowości i niskiej zawartości garbników. Z reguły jest to wino o średniej pełności i świeżym charakterze, idealne na letnie dni. Oprócz tego grenache często łączy się w formie kupażu ze szczepami merlot czy syrah..
Pinot Noir – częsty składnik różowych win musujących
Jest to szczep winorośli, z którego wytwarza się trunki o subtelnej, delikatnej strukturze i wyrazistym bukiecie aromatycznym. Z jego udziałem w dużej mierze powstaje wino różowe musujące. Pasuje ono niemal do wszystkich potraw i jest podawane od aperitifu po deser.
Zinfandel – popularny szczep w USA
Zinfandel to odmiana winogron, która często jest używana do produkcji różowych win. Szczep ten jest szczególnie popularny w Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w Kalifornii, gdzie ma swoje korzenie. Charakteryzuje się intensywnym aromatem jagód, wiśni, jeżyn, truskawek i przypraw. Jest zazwyczaj świeże, soczyste i ma umiarkowane ciało. Zinfandel jest szczepem o wysokiej zawartości cukru, co przyczynia się do uzyskania owocowych i słodkich smaków. Jest również uprawiany w innych częściach świata, takich jak Włochy, Australia i Chorwacja.
Podsumowanie – jakie różowe wino jest najlepsze?
Uważa się, że rosé najlepiej pić jako młode, co najwyżej dwuletnie wino. Wówczas jego walory smakowe, świeżość i owocowość są najlepiej wyczuwalne. Wina różowe półsłodkie i słodkie nie są przeznaczone do długiego dojrzewania. Ich cechy charakterystyczne to lekkość i orzeźwiająca słodycz owoców (przede wszystkim malin, truskawek, poziomek) połączona z subtelną kwasowością, a niekiedy także zawartością dwutlenku węgla i cukru resztkowego. Podaje się je w temperaturze od 7 do 12 stopni Celsjusza, według zasady – im lżejsze, tym zimniejsze.
