header
sizer

Wino hiszpańskie – smak śródziemnomorskiego klimatu 07 kwietnia 2023

Półwysep Iberyjski to kontynent cechujący się dużym zróżnicowaniem klimatu. Można tam spotkać zarówno miejsca bardzo suche i silnie nasłonecznione, jak i te o łagodniejszej aurze – im dalej na południe, tym cieplej. Z uwagi na wysokie temperatury niemal przez cały rok Hiszpania jest idealnym obszarem do hodowli winorośli. Stanowi ona jednocześnie wyzwanie, gdyż trzeba zadbać o to, aby owoce nie dojrzały zbyt wcześnie, a ich smak był zrównoważony. Równie istotna jest tutaj także różnorodność gleb. Te wszystkie sprzyjające czynniki sprawiają, że Hiszpania znajduje się na 3. miejscu pod względem produkcji wina. Zawdzięcza to również dynamicznemu rozwojowi tej gałęzi rolnictwa i eksportu od lat 80. XX wieku. Obecnie wiele tamtejszych winiarni może poszczycić się miejscem w światowej czołówce, jednak wino hiszpańskie cechuje spora heterogeniczność. Oznacza to, że można tam znaleźć zarówno najwyższej jakości trunki, jak i znaczne ilości tanich i przeciętnych win przeznaczonych do dyskontów.

Hiszpańskie wina – charakterystyka odmian

Wina hiszpańskie są znane na całym świecie głównie z bogactwa smaku, dużej koncentracji i wysokiej jakości. Odmienny klimat i tradycje poszczególnych regionów nadają tym trunkom unikalnych właściwości. Warto poznać najbardziej znane szczepy i ich charakterystykę, aby móc jak najtrafniej wybrać ulubiony wariant.

Czerwone wina hiszpańskie

Najpowszechniejszą odmianą czerwonych winogron jest w Hiszpanii szczep Tempranillo (nazywany tam też Tinto Fino) uprawiany na terenach od północy po centrum kraju. Wymaga optymalnej temperatury – dość ciepłej, aby rozwinąć aromaty, ale niezbyt gorącej, bo wówczas traci swoją kwasowość. Częstą praktyką jest stosowanie w czasie jego fermentacji maceracji węglowej w celu stworzenia lekkich win o owocowych nutach. Równe popularna jest odmiana Garnacha Tinta, z której powstają przede wszystkim wina różowe. Najbardziej cenione jednak jest niewątpliwie wino hiszpańskie wytrawne. Wśród wariantów wykorzystywanych do produkcji czerwonych win można wyróżnić też Cabernet Sauvignon, Syrah, Merlot, Monastrell oraz regionalną propozycję – Bobal.

Białe wina hiszpańskie

Hiszpania słynie z wyśmienitego jedzenia, w tym świeżych ryb i owoców morza. Doskonale pasować będzie do nich białe wino hiszpańskie. Najczęściej uprawianą, choć nie tak znaną za granicą odmianą jest Airén. Z wyższych regionów pochodzi natomiast Paradella. Trzeba też wspomnieć o tych popularniejszych szczepach, takich jak Sauvignon Blanc czy Verdejo. Znajdzie się również coś dla wielbicieli delikatnych bąbelków i szampańskiej lekkości, czyli wina musujące, np. Cava. Do ich produkcji wykorzystuje się domieszkę Chardonnay, a leżakowanie w porównaniu do szampana jest skrócone o połowę, dzięki czemu mają orzeźwiający jabłkowy posmak.

Poziomy jakości hiszpańskiego wina

Jako kraj winiarski specjalizujący się w produkcji wina, Hiszpania stworzyła własne normy jakości. W związku z tym wydzielono pięć kategorii:

  • Vino de Mesa (VdM) – określa się tak wina stołowe, czyli proste trunki o nieokreślonej jakości. Najczęściej nie mają oznaczeń dotyczących pochodzenia lub odmiany winorośli.
  • Vino de la Tierra (VdlT) – wino wiejskie pochodzące z określonego regionu (VCIG). Szczep i rocznik są zawarte na etykiecie.
  • Denominación de origen (D.O.) – proces wytwarzania ma miejsce w konkretnym regionie winiarskim i spełnia wymagania tzw. rady nadzorczej, która weryfikuje m.in. sposób uprawy i produkcji oraz szczepy.
  • Denominacion de Origen Calificada (DOCa) – do tej kategorii należą trunki wyróżniające się wysoką jakością i restrykcyjnymi normami upraw z określonych regionów – Rioja i Priorat.
  • Vino de Pago (DO Pago) – to znakomite wina tworzone z wyselekcjonowanych owoców pochodzących z konkretnych winnic.
  • Vino de Finca – do tej klasy zalicza się wina produkowane w jednej winnicy od co najmniej 5 lat i musi ona mieć światową renomę przynajmniej od 10 lat.

Ponadto hiszpańscy winiarze i enolodzy stosują też inny podział uwzględniający stopnie starzenia się tego trunku. Młode wino określa się mianem Joven, leżakujące co najmniej 2 lata, w tym 1 rok w beczce – Crianza, dojrzewające przez 3 lata, z czego 12 miesięcy w beczce – Reserva, a starzone przez 5 lat, z czego co najmniej 2 lata w beczce – Gran Reserva. Ta klasyfikacja dotyczy win czerwonych, natomiast odmiany białe i różowe podlegają odrębnym wytycznym.