Dużą rolę odegrało gliniane naczynie zwane kwevri. Szacuje się, że zaczęto go używać 4 tysiące lat p.n.e. Było ono napełniane sokiem, nakrywane drewnianą pokrywką i umieszczane pod ziemią na około pół roku, a niekiedy nawet na kilkadziesiąt lat. Ten starożytny sposób wytwarzania win znany jest do dziś, a w 2013 roku został nawet wpisany na listę Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Gruzińskie winiarstwo słynie też z niezwykłej kultury upraw, którą cechuje dbałość o winorośl, procesu produkcji i samej degustacji. Co jeszcze warto wiedzieć o winie z tego kraju?

Co wyróżnia gruzińskie wino?

Na tle innych krajów winiarskich Gruzję wyróżnia wyjątkowy, zróżnicowany klimat. Znajduje się tam wiele rodzajów gleby i różnorodna topografia: od wilgotnych terenów przybrzeżnych po bardziej surowe środowisko obszarów górskich. Państwo może poszczycić się też ponad 500 rodzimymi odmianami winorośli odmiennymi pod względem profilu smakowego i złożoności, przy czym obecnie jedynie 38 szczepów jest dopuszczonych do produkcji.

Wina gruzińskie są z reguły pełne i dojrzałe. Mają wyraźnie wyczuwalne taniny, dosyć dużą kwasowość oraz intensywne aromaty. W porównaniu do win z innych krajów są średnio treściwe lub cięższe. Ponadto zbiory winogron w Gruzji zaczynają się pod koniec lipca i mają miejsce nawet 4 razy w roku. Pierwsze, green harvest, odbywają się na przełomie lipca i sierpnia, natomiast kolejne we wrześniu i w październiku. Oprócz tradycyjnego sposobu wytwarzania wina Gruzini wykorzystują również metody europejskie uwzględniające użycie specjalnego sprzętu z możliwością regulacji temperatury, tworząc dzięki temu wina półwytrawne, półsłodkie czy różowe.

Gruzja – regiony winiarskie

Gruzja dzieli się na pięć regionów winiarskich, do których należą Kachetia, Kartli, Imeretia, Racha-Lechkhumi i Wybrzeże Czarnomorskie. Dzięki unikalnej charakterystyce każdy z nich zapewnia inny rodzaj wina. Najważniejszym punktem na mapie gruzińskiego winiarstwa jest Kachetia. Właśnie tam powstaje ok. 70% krajowej rocznej produkcji wina. Według legendy mieszkańcy i winorośl „narodzili się z ziemi” w tym samym czasie. Uprawy zajmują tam rozległe tereny i sięgają szczytów Wysokiego Kaukazu. Niemal każdy mieszkaniec posiada tam swoją piwniczkę – marani, która jest spiżarnią z domowymi winami.

Kachetię cechuje suchy kontynentalny klimat, przez co słynie z mocnych czerwonych win o dużej zawartości garbników. W Kartli, regionie z łagodną temperaturą, powstają głównie lekkie wina białe o umiarkowanej kwasowości. Imeretia z uwagi na wysoką wilgotność produkuje z kolei wytrawne wina białe i musujące o wyraźnej kwasowości. Racha-Lechkhumi ma najmniejszą powierzchnię, jednak jest uznawany za prestiżowy i niezwykle malowniczy. Stamtąd pochodzi wino gruzińskie półsłodkie i słodkie – zarówno czerwone, jak i białe. W ostatnim regionie pod nazwą Wybrzeża Czarnomorskiego kryją się cztery prowincje: Megrelia (Samegrelo), Guria, Adżaria (Adjara) i Abchazja (Abkhazia). Spotyka się tam głównie czerwone winogrona Ojaleshi, różaną odmianę Chkhaveri czy Colikauri.

Najpopularniejsze szczepy gruzińskich winorośli

W Gruzji unika się uprawiania komercyjnych międzynarodowych gatunków winorośli. Produkcja win opiera się na rdzennych szczepach, z których największe znaczenie mają dwa: Rkatsiteli (białe) i Saperavi (czerwone). To one mogą poszczycić się światową sławą oraz najważniejszą pozycją w kraju. Nazwę czerwonej odmiany tłumaczy się jako „barwnik” lub „farbować”, gdyż Saperavi to winogrono o ciemnym kolorze skórki i soku. Im ciemniejsza barwa, tym większej mocy nabiera trunek. Owoce zawierają też sporo cukru przy zachowaniu dość wysokiej kwasowości. Powstają z nich wina wytrawne, półsłodkie, słodkie i wzmacniane.

Rkatsiteli z kolei to odmiana odporna na zimno, której winogrona charakteryzuje wysoka kwasowość i zawartość cukru. Ma bogate aromaty dojrzałego jabłka, gruszki i owoców cytrusowych z nutami kwiatowymi oraz głęboko bursztynowy kolor. Wyróżnia się też dużą ilością polifenoli – nawet 6 razy większą od europejskich odpowiedników. Z Rkatsiteli wytwarza się wino gruzińskie półwytrawne, wytrawne, jak również słodkie wina wzmacniane. Do innych równie popularnych szczepów należą m.in. Mtsvani, Tsolikauri, Mujuretuli, Tavkveri czy Khikhvi. Dla osób chcących posmakować wina gruzińskie nasz sklep przygotował ich szeroki wybór w atrakcyjnych cenach. Każdy znajdzie wariant dopasowany do indywidualnych upodobań.

Gruzińska kultura picia wina

Wino w Gruzji jest nieodłącznym elementem każdej biesiady, czyli supry, podczas której często wznosi się toasty. Towarzyszące im przemowy trwają nawet kilka minut – bywa, że są to całe opowieści. Gospodarz, zwany tamadą, dba o porządek, samopoczucie gości, udzielanie głosu i udany przebieg spotkania. To on wyznacza też chwilę, w której wychyla się kieliszki – po słowie gaumardżos zaproszeni mogą wypić wino. Ważne, żeby do toastu wznieść pełny kielich i nie popijać w czasie rozmów.

 

1. Novapalma Prosecco DOC Extra Dry Organic

Zestawienie otwiera oczywiście Prosecco, którego oczywistym domem jest region Veneto ze stolicą w Wenecji. Pierwsze wrażenia wzrokowe niezłe – elegancka butelka utrzymana w czerni z zielonymi akcentami. Zieleń jest też motywem przewodnim, kiedy egzaminujemy barwę samego wina, ale w tym przypadku jest to już blada zieleń. Po odkorkowaniu w nozdrza uderzają znajome nuty zielonego jabłka, cytrusów i nieco drożdży. W ustach przy akompaniamencie porządnych bąbelków ponownie sporo jabłka, a do tego słodycz brzoskwini, melona, kwasowość limetki, uzupełnione o kremowe nuty.

 

 

2. Diamante Prosecco DOC Rosato Biologico

 

 

 

Jeszcze jeden przedstawiciel włoskiego wina musującego, ale w zupełnie nietuzinkowym wydaniu. Sama butelka symbolizująca 1000 twarzy diamentu kusi swoim wystrzałowym wyglądem, a do tego dochodzi jego organiczne pochodzenie to, że jest to wino wegańskie. To pierwsze jest na pewno ważne, podczas gdy rynek zalewają hektolitry Prosecco z upraw pełnych chemii i pestycydów. To różowe wino musujące o pięknej, barwie pochodzi z apelacji DOC Prosecco Treviso. Co znaczy, że wino jest wegańskie? Po procesie fermentacji wino jest mętne. Aby je wyklarować często używa się produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak karpiówka czy białka jaj. Wino Diamante Prosecco DOC Rosato Biologico jest klarowane za pomocą gliny. Wino jest pełne aromatów malin, truskawek z kompotu, jabłek i polnych kwiatów.

 

 

3. Corte Solea Merlot – Cabernet Sauvignon IGT Veneto

 

 

Nieco słodsza propozycja – merlot z cabernet sauvignon, wino czerwone półsłodkie, ponownie z Veneto. Po otwarciu w nos uderzają aromaty wiśni i malin. Na podniebieniu ponownie sporo dojrzałych wiśni, malin i aronii i nuty ziołowe. Słodycz jest tutaj dominantą, ale nie w złym tego słowa znaczeniu.

 

 

4. Joseph Drouhin Beaujolais Nouveau 2022

 

 

Wśród najlepszych win do beztroskiej zabawy nie mogło zabraknąć młodziutkiego Beaujolais. Bladofioletowa, ciesząca oko barwa zaprasza do zapoznania się bliżej. Nos wita pełny słodyczy aromat owoców — wiśni, truskawek, bananów czy śliwki. W ustach dosłowna eksplozja owocowości otulona nutami kremowymi, przypominającymi jogurt. Słodycz doskonale współgra tutaj z wysoką kwasowością.

 

 

5. De Vilmont Grande Reserve Premier Cru Brut AOC

 

 

Na koniec nie mogło zabraknąć prawdziwego króla świętowania: szampana. Szampan De Vilmont Brut Premier Cru Grande Reserve to połączenie winogron chardonnay, pinot nero i pinot meunier w proporcjach odpowiednio 50:25:25. Dojrzewa na osadzie przez okrągłe 3 lata. W samej posiadłości De Vilmont znajduje się piwnica, która położona jest 47 metrów pod ziemią. Wilgotność sięga tam około 80%, a stała temperatura oscyluje koło 10 ° C. Dzięki temu stworzone są idealne warunki do dojrzewania.

 

Wino cieszy oko swoim złoto-miedzianym kolorem i krystaliczną przejrzystością. W nosie przyjemne aromaty kwiatów, cytrusów i świeże nuty brioszki. W ustach mieszanka jabłek, brzoskwiń otulone migdałem i akcentami tostowymi.

1. Crama Girboiu Varancha Muscat Ottonel

 

 

Ponieważ w Polsce nadal wina słodkie cieszą się największym zainteresowaniem, to nasze propozycje zaczynam od rumuńskiego białego wina półsłodkiego. Crama Girboiu Varancha Muscat Ottonel to bogactwo aromatów słodkich owoców – w nosie sporo mandarynki i brzoskwiń, w ustach dominuje słodycz liczi i ananasa ze świetną kontrą delikatnej kwasowości pomarańczy. Dzięki temu balansowi wino spodoba się zarówno amatorom win słodkich, jak i pozytywnie zaskoczy wielbicieli wytrawniejszych trunków.

 

 

2. Georgian Valleys Sachino White

 

 

Mieliśmy białe wino półsłodkie, to teraz propozycja półwytrawna stworzona z endemicznego szczepu rkatsiteli. To pochodzące z kolebki winiarstwa Gruzji wino, doskonale łączy w sobie słodycz miodu, pieczonych jabłek z cynamonem i brzoskwiń i kwasowość agrestu, cytrusów, grejpfruta.

 

 

3. Chateau Vartely Cabernet Sauvignon Semi-Sweet

 

 

Półsłodkie wino tym razem czerwone, stworzone ze szlachetnego szczepu cabernet sauvignon, uprawianego w Mołdawii. Z zewnątrz widzimy przepiękny rubinowy kolor, zwiastujący prawdziwy koncert aromatów czerwonych owoców. Mamy tutaj czerwone porzeczki, śliwki, jeżyny obok wiśni, żurawiny i delikatnych malin. Całości dopełniają nuty wanilii, dębiny i tytoniu. Tak jak w poprzednikach mamy tutaj bardzo dobry balans pomiędzy słodyczą i kwasowością, z delikatnymi taninami.

 

4. Pasqua Sangiovese Puglia IGT

 

 

Czwarta propozycja to już wariant zupełnie wytrawny, stworzony z włoskiego sangiovese. To wyraziste, pełne ciała wino, pełne dojrzałych wiśni, truskawek, śliwek i czarnej porzeczki. Odczuwalne nuty czekolady i wanilii, sporo beczki. Taniny średnie, a finisz długi. To pełne słońca wino bardzo dobrze sprawdzi się jako dodatek do czerwonych mięs

 

5. Grifone Rosato Vino d’Italia

 

 

Na koniec propozycja wina różowego, pochodzące z Apulii, a stworzone w 100% z odmiany negromaro. Piękny łososiowy kolor, w nosie truskawka z kompotu, a w ustach mocne aromaty malin, dojrzałych truskawek, grejpfruta. To półwytrawne wino jest rześkie i orzeźwiające, świetnie zbalansowane i przystępne zarówno cenowo, jak i smakowo. Świetnie do picia jako aperitif.

 

Ode mnie to już wszystkie propozycje, jeśli nie znaleźliście nic, co by was zainteresowało, to zapraszam Was do sprawdzenia naszej pełnej oferty win do 30 zł tutaj.

 

Mołdawia – geografia i klimat

 

Mołdawia leży na wschodzie Europy, na terenach historycznej krainy Besarabii. Jej całkowita powierzchnia to 33 843 km2 , a zamieszkuje ją niespełna 3553100 mln ludzi. Większość terenów to wyżyny poprzecinane dolinami rzecznymi i wąwozami, a klimat jest tam umiarkowany kontynentalny – z długim gorącym latem i łagodną zimą. To, co jest największym skarbem tego maleńkiego kraju to żyzne gleby. Czarnoziem pokrywa tam 80% całkowitej powierzchni kraju!

 

 

Mołdawia – kraj winem płynący

 

Winiarstwo jest związane z tymi terenami od dalekich czasów – swój ślad zostawili tutaj między innymi Starożytni Grecy i Rzymianie, a później w czasach średniowiecza jego dalszy rozwój można przypisać Stefanowi Wielkiemu – najwybitniejszemu władcy Mołdawii tamtego okresu. Wzniósł on winiarstwo tego kraju na zupełnie inny poziom, inwestując, sprowadzając mistrzów, by doglądali upraw, co odniosło ogromny sukces – wina mołdawskie wkrótce były znane w całej Europie Wschodniej i Centralnej i trafiały na stoły najznakomitszych person. Sam Stefan według podań miał uwielbiać raczenie się winem, co często czynił przed bitwami, które w większości wygrywał.

 

Nieco później w XIX w. Mołdawia została częścią Imperium Rosyjskiego. Ten czas to okres dużych inwestycji w mołdawskie winnice poczynionych przez carskie władze. Tereny Besarabii stały się głównym producentem wina, zaopatrującym całe Cesarstwo. Sadzono dużo szlachetnych odmian sprowadzanych z Francji, zastępując nimi odmiany autochtoniczne.

W czasach ZSRR Mołdawia ponownie stała się głównym producentem wina, dostarczając je do każdego zakątka związku. Po upadku komunizmu winiarstwo podupadło i skrzętnie się odradza, produkując co raz to lepsze jakościowo wina.

 

 

Mołdawia – regiony winiarskie

 

W Mołdawii znajdziemy cztery regiony winiarskie – Codru – region centralny nieopodal Kiszyniowa, Stefan Voda – na południowym Zachodnie, Balti na północnym zachodzie i Valul lui Traian na południu. Głównie uprawia się tutaj odmiany międzynarodowe, ale w niektórych miejscach znajdziemy doskonałe odmiany lokalne ze szczepów feteasca alba czy rara neagra.

 

 

{products_311,312,313,314}

 

Milesti Mici – mołdawska winnica z Księgi Guinessa

 

Pomimo że Mołdawia to malutki kraj, to skrywa w sobie bardzo wiele ciekawych miejsc. Jednym z takich miejsc jest winnica znajdująca się w małej miejscowości Milestii Mici. Co w niej ciekawego? Pod jej podłogą rozciągają się liczące 200 km tunele, pełne butelek wina – w sumie ponad 2 miliony!!

 

Podobnym miejscem jest winnica Cricova – jej tunele mają łączną długość 120 km, które położone są 100 m pod ziemią.

 

I na tym pragnę zakończyć naszą krótką wyprawę, zapraszam Was do próbowania mołdawskich win!

Na samym wstępie chciałbym zaznaczyć, że alkohol jest związkiem, który spożywany w nadmiarze źle wpływa na nasz organizm, a przy tym prowadzi do uzależnienia. Nie jest moim celem zachęcanie do picia większej ilości wina, a jedynie pokazanie potwierdzonych naukowo zalet spożywania umiarkowanych jego ilości, bo oprócz walorów smakowych, okazuje się, że posiada ono szereg właściwości prozdrowotnych!

 

Już w czasach starożytnych wino było mieszane z wodą, aby uzdatnić ją do spożycia. W czasach kiedy ujścia wody były często zanieczyszczone i pełne bakterii, wino pełniło funkcję środka odkażającego wodę pitną.

 

Ojciec medycyny Hipokrates zalecał wino do okładów na rany, a także do poprawy nastroju co w jego opinii bezpośrednio przekładało się na ogólny dobrostan człowieka i jego zdrowie.

 

A jak sprawy mają się dzisiaj? Począwszy od XX wieku, przeprowadzono i przeprowadza się mnóstwo badań nad winem, które nie tylko dotyczą jego genetyki, ale także właśnie wpływu na zdrowie. Przyglądać się zaczęto między innymi tzw. Paradoksowi Francuskiemu. Zauważono, że Francuzi pomimo większego niż reszta Europejczyków spożycia wina i tłuszczy odzwierzęcych, mają mniejszą zachorowalność na choroby układu sercowego w tym miażdżycy. I w tym właśnie momencie przechodzimy do pierwszego związku zawartego w winie, a który wykazuje mocne działanie prozdrowotne – są to polifenole.

 

1. Polifenole – recepta na mocne serce

 

Polifenole to chemiczne związki organiczne, których gros możemy znaleźć między innymi w winogronach, głównie tych czerwonych odmian. Wykazują one szereg właściwości prozdrowotnych – pozwalają obniżyć zły cholesterol, jednocześnie podnosząc poziom dobrego, powstrzymują odkładanie się cząsteczek tłuszczu w tętnicach i żyłach, regulują poziom krzepliwości krwi czy po prostu mają działanie przeciwzapalne. Wśród najważniejszych takich polifenoli wyróżniamy resweratrol, antocyjany i procyjanidy. Wiecej o polifenolach przeczytasz w artykule –  Które wino ma najwięcej polifenoli? Wpływ wina na zdrowie

 

2. Antyoksydanty – dla pięknej skóry

 

Wino pełne jest antyoksydantów (znów więcej ma ich wino czerwone niż białe), które bardzo dobrze wpływają na kondycję naszej skóry. Obok wspomnianego już resweratrolu pomocne są tutaj również katechiny i taniny. Pomagają one w opóźnianiu starzenia się skóry i uzupełnianiu poziomu kolagenu, co przekłada się na zdrowszy i młodszy jej wygląd.

 

3. Dba o prawidłowy poziom cukru

 

I tutaj znowu do głosu dochodzi resweratrol, który według badań wykazuje również działanie stabilizujące poziom cukru we krwi. Spożycie jednej lampki czerwonego wina dziennie skutecznie obniża ryzyko wystąpienia chorób kardiometabolicznych w tym między innymi cukrzycy typu drugiego.

 

4. Zmniejsza ryzyko pojawienia się raka

 

Amerykańscy naukowcy potwierdzili, że umiarkowane spożycie wina pozwala na zmniejszenie ryzyka wystąpienia raka piersi, prostaty czy raka jelita grubego. Pomocne w tym okazują się znowu zawarte w winie antyoksydanty z resweratrolem na czele. Resweratrol zapobiega również mutowaniu komórek rakowych w te bardziej odporne na chemioterapię. Trzeba zaznaczyć, że są też badania wykazujące, że nadmierne spożycie alkoholu zwiększa ryzyko wystąpienia raka – kluczem jest tu ilość.

 

5. Wino pomaga schudnąć

 

I tutaj pewnie duże zaskoczenie. Wszyscy wiemy, że alkohol sam w sobie jest kaloryczny i raczej nie sprzyja on zrzuceniu wagi. Jednak zawarte w winie związku – resweratrol i piceatannol skutecznie blokują procesy komórkowe, które umożliwiają rozwój komórek tłuszczowych. Jedna lampka wytrawnego czerwonego wina to 88 kcal, a wypita do obiadu pomaga zmniejszyć absorpcję tłuszczu przez organizm.

 

Na zdrowie! 😉

1. Pasqua Amarone della Valpolicella Labyrinth DOCG

Pasqua Amarone della Valpolicella Labyrinth DOCG 2013 to wino, obok którego nie sposób przejść obojętnie. Zostało wyprodukowane w ilości tylko 7000 sztuk, a etykieta butelki została zaprojektowana przez wenecką artystkę Giorgię Fincato.

Sama nazwa Labirynth ma być metaforą procesu degustowania wina, a także reprezentacją długiej historii i doświadczenia winiarni Pasqua.

To pochodzące z Mizzole wino kusi swoim głębokim czerwonym kolorem. W nosie dominuje czerwona porzeczka, wiśnia i aromaty beczki takie jak czekolada i wanilia. Usta to delikatne taniny, śliwka, aromat tytoniu czy skóry.

 

 

2. Nittardi Casanuova Di Nittardi Chianti Classico DOCG

 

 

Casanuova Di Nittardi to wyjątkowe wino, powstałe z Sangiovese z winnicy „Vigna Doghessa”. Położona na południowym wzgórzu, 450 m n.p.m., nad Morzem Śródziemnym. Etykieta i opakowanie są dziełem znanego artysty; w 2016 roku, brytyjskiego artysty popowego – Allena Jonesa. Wino emanuje bogatym, rubinowym kolorem, oferując intensywne aromaty dojrzałych wiśni, śliwek i subtelnych nut białego pieprzu. Smakowe doznania rozwijają się w harmonii z unikalnym terroirem.

 

 

3. Saint Clair Vicar’s Choice Pinot Noir

Nieco lżejsze wino od poprzednika, ale stworzone ze szczepu uwielbianego przez wielu. Pinot noir prosto z Nowej Zelandii. Dojrzewające 8 miesięcy w beczce wino od Saint Clair, bogate w aromaty świeżych truskawek, malin, porzeczek. Beczka nadaje nut wanilii, świeżych ziaren kawy i przypraw, które przyjemnie współgrają z delikatnymi taninami. Na pewno ucieszy serce podczas jesiennych wieczorów, a może nawet pozwoli wrócić myślami do nieco cieplejszych dni?

 

 

4. Diemersfontein Harlequin

 

 

Ciekawy blend można powiedzieć endemicznego szczepu RPA, pinotage, i znanego i uwielbianego shiraz. Intensywne aromaty owocowe w postaci czarnych owoców – porzeczki, śliwek, jeżyn, o dżemowych zabarwieniu. Nuty dymne, tytoniowe, pieprzne. Wszystko zaklęte w arcyciekawą butelkę z kultowym obrazem Arlekina Carla Büchnera na etykiecie. Samo wino dojrzewa 12 miesięcy w beczce z francuskiego dębu, a winiarnia należąca do rodziny Sonnenberg może pochwalić się licznymi nagrodami, które dostali za swoje winne dzieła.

 

 

5. Krásná Hora Merlot Barrel Selection

 

 

Na koniec coś o wiele bliżej nas, a mianowicie doskonałe merlot od naszych sąsiadów zza między. To pochodzące z Moraw wino, tak jak poprzednik, dojrzewało 12 miesięcy w beczce z francuskiego dębu, a uprawa winorośli w winnicy Krásná Hora odbywa się w sposób biodynamiczny. Kusi tym, co w merlot najlepsze, aromatami wiśni, śliwek, owoców leśnych i pieprznymi nutami.

 

To już wszystkie 5 propozycji ode mnie, życzę Wam miłego degustowania!

 

 

1. Wino korkowe

 

Jest to jeden z najłatwiej rozpoznawanych defektów wina, do którego zamknięcia użyto naturalnego korka. Dotyczy około 2% sprzedawanych butelek, a głównymi objawami tej wady są mocny zapach zgniłego kartonu, zapach pleśni czy stęchlizny. Odpowiedzialne za to są dwa związki: 2,4,6-trichloroanizol (TCA) oraz 2,4,6-tribromoanizol (TBA) które obecne są w niektórych korkach.

 

2. Wino utlenione

 

Dosyć powszechna wada wina, za którą odpowiedzialny jest proces zwany oksydacją. Jest to nic innego jak nadmierny kontakt wina z powietrzem w wyniku czego, traci ono swoje aromaty i smak. Objawami tej wady oprócz zwietrzałego smaku, może być utrata koloru (czerwone jaśnieją, białe ciemnieją), smak jest gorzki, czasem chemiczny.

 

3. Zaoctowanie

 

Zwane też sztychem octowym zjawisko, które było prawdziwą bolączką w czasach, zanim na dobre zaczęto używać siarki do konserwacji wina. W czasach starożytnych bardzo często wino zamieniało się w ocet, za co odpowiedzialne są bakterie octowe z grupy Acetobacter. Dzisiaj dochodzi do niego rzadko i jest związane z niskim poziomem SO2 lub niedostateczną higieną w winiarni. Głównymi objawami są kwaśny aromat i smak, nadmierna przejrzystość, a na powierzchni wina tworzy się tłusty kożuch.

 

4. Redukcja siarkowa

 

Jest to wada, której mechanizm powstawania nie jest do końca poznany. Odpowiedzialne są tutaj lotne związki siarkowe, które powstają w procesie fermentacji. Symptomy tej wady są nader wyczuwalne. To zapach zgniłego jaja, popsutej kapusty czy zapach mocnego, pleśniowego sera.

 

5. Śluzowatość

 

Ta wada pojawia się bardzo rzadko, głównie w białych winach o niskiej kwasowości. Wino wtedy staje się gęste, o konsystencji syropu, w smaku jest płaskie, nieświeże. Odpowiedzialne są za to polisacharydy wspomagane bakteriami i pleśniami. Do śluzowatości może też dojść, gdy proces fermentacji jabłkowo-mlekowej nie doszedł prawidłowo do końca, a wino zostało zabutelkowane przedwcześnie.

 

Oczywiście wad wina jest trochę więcej, ale tak jak wspomniałem na początku, wiele z nich podlega niejako subiektywnej ocenie i to, co dla kogoś jest cecha nie do przyjęcia, dla innego będzie cechą wyjątkową i pożądaną. Powyższe wady są ogólnie przyjęte jako niepożądane i degradujące smak i aromat wina. Życzę Wam oczywiście, abyście jak najrzadziej przekonywali się na własnej skórze o takich defektach 🙂

 

 

1. Wino stołowe

 

(Stolní víno) – podstawowy rodzaj wina jakościowego, które może być robione z dowolnego szczepu winorośli i z gron dowolnego pochodzenia. Oznakowanie takiego wina jest skromne – nie może być podawane ani szczep winorośli, ani roku zbioru, ani gdzie je wyprodukowano. Obowiązkowe za to jest podanie skąd pochodzą grona z którego wytworzono wino. Jeśli chodzi o poziom cukru, to jego zawartość wynosi 11kg na 100l moszczu. Jest to najniższy poziom jakościowy, zwykle wina stołowe nie reprezentują sobą zbyt wiele, a ich cena jest dosyć niska.

 

 

2. Wino stołowe z oznaczeniem pochodzenia

 

(Stolní víno se zeměpisným označením lub Víno zemské) – tutaj regulacje się nieco zaostrzają. Do produkcji win tej kategorii, potrzeba gron pochodzących z winnic na terenie Republiki Czeskiej. Szczep winorośli musi być zarejestrowany na terenie Unii. Dopuszcza się oznaczenie użytej odmiany jeśli jej udział przekracza 85%.  Może być również oznaczone rocznikiem i pochodzeniem. Wina z tej kategorii są dobrej jakości i można znaleźć wśród nich prawdziwe perełki. Zawartość cukru 14kg na 100l.

 

 

3. Wino VOC

 

Víno originální certifikace (VOC)  – ta kategoria stworzona na modłę francuską czy germańską wymaga oznaczenia wina według apelacji. Produkcja podlega prawu winiarskiemu, a same wina gwarantują najlepszą jakość danego regionu. Wytworzenie wina z tą kategorią wymaga stosowania się do wielu reguł, na przykład zawartość cukru to 19kg na 100l, nie może być przekroczona wydajność z jednego hektara, grona można zbierać tylko ręcznie, a butelka może być zakorkowana tylko korkiem naturalnym. To tylko niektóre z regulacji.

 

 

4. Wino jakościowe gatunkowe

 

(Odrůdové jakostní) – wina stołowe produkowane tylko z odmian krajowych, wydajność z hektara nie może być przekroczona, a na etykiecie musi być podany region winiarski z którego pochodzi. Wino może być wyprodukowane tylko z gron z regionu, z którego zostały zebrane. Zawartość cukru od 15kg do 19kg na 100l. Całkiem dobre jakościowo wina.

 

 

5. Wino markowe

 

(Víno znamkové jakostní) – tutaj mamy do czynienia albo z winami do których produkcji należy używać tylko z jakościowych gron albo z winami, które tworzy się poprzez mieszanie win gatunkowych. W tym drugim przypadku, wino musi powstawać według ściśle określonej receptury, którą producent musi okazać w razie kontroli. Są to bardzo dobre i ciekawe wina.

 

 

6. Wina jakościowe z predykatem

 

(Jakostní víno s přívlastkem ) – wina, których podział został stworzony na wzór niemieckiego Qualitätswein mit Prädikatt. Są to najlepsze wina, o największej jakości i cenie. Tak jak w systemie niemieckim całość opiera się o dojrzałość gron, a proces ich produkcji jest bardziej czasochłonny i wymaga większej staranności. Wina te nadają się również do starzenia. Dzielimy je na :

 

    • Kabinet (kabinetní víno ) – wina z wczesnego zbioru, poziom cukru od 19-21kg/100l

 

    • Późny zbiór (pozdní sběr) – wina z późnego zbioru, minimalny poziom cukru to 21kg/100l. Warto wspomnieć, że późny zbiór nie oznacza, że grona muszą być zbierane wcześniej kalendarzowo, a jedynie wypełnić warunek określonego poziomu cukru.

 

    • Wybór z winogron (výběr z hroznů) – wino z wyselekcjonowanych gron o zawartości cukru od 21 do 24kg/100l. Zwykle są to wina półwytrawne lub półsłodkie z umiarkowaną zdolnością do starzenia

 

    • Wybór z jagód (výběr z bobulí) – wina z wyselekcjonowanych, bardzo dojrzałych gron. Cukier 27kg/100l

 

    • Wybór z jagód objętych szlachetną pleśnią (výběr z cibéb) – wina produkowane z gron dotkniętych Botrytis cinerea , o minimalnej zawartości cukru 32kg na 100l. Te wina mają bardzo dobrą zdolność starzenia.

 

    • Wino lodowe (víno ledové) – tak jak niemieckie Eiswein, wina produkowane z gron pozostawionych na krzewach aż do mrozów, a następnie winifikowane przy ujemnych temperaturach. Zawartość cukru minimum 27kg na 100l.

Geografia i klimat Czech

 

Na początek omówmy sobie krótko geografię i klimat tego urokliwego kraju. Czechy to państwo w środkowej Europie bez dostępu do morza. Ukształtowanie terenu jest w większości wyżynno-górskie, a niziny stanowią około 24% powierzchni całkowitej.

 

Klimat Czech jest umiarkowany i na pewno nie kojarzy się jako dobry do uprawy winorośli. Nieco cieplejszym regionem są Morawy i to właśnie ten obszar pełen jest winnic i uchodzi za sztandarowy, jeśli chodzi o produkcję wina.

 

 

Winiarstwo w Czechach

 

W Republice Czeskiej funkcjonują tak naprawdę dwa regiony winiarskie – Czeski region winiarski i Morawski region winiarski.

 

• Czeski region winiarski

 

Bardzo mały region winiarski, mieszczący się na północy Czech, nieopodal Pragi. Winnice z tego obszaru to jedynie 4% wszystkich winnic kraju. Znajdują się one głównie w dolinach rzek – Wetławy, Łaby czy Berounki. Uprawia się tutaj zarówno odmiany białe, jak i czerwone z przewagą tych drugich. Dodatkowo region czeski podzielony jest na dwa subregiony — Mělnicki i litoměřicki, skupionych kolejno wokół miast Mielnik i Litomierzyce, a historia uprawy winorośli na tych terenach sięga średniowiecza.

Odmianami, na jakie możemy się tu natknąć, są między innymi pinot noir (rulandské modré), müller thurgau czy riesling (ryzlink rýnský).

 

• Morawski region winiarski

 

Morawy ze swoim nieco cieplejszym klimatem i ukształtowaniem terenu pełnym dolin rzek są doskonałym obszarem do sadzenia winorośli, co skrzętnie wykorzystali nasi sąsiedzi. Obecnie 96% wszystkich winnic czeskich znajduje się właśnie tutaj. Sam region dzielimy na 4 subregiony: znojemski, mikulovski, velkopavlovicki i slovacki. Morawy słyną z doskonałych win białych tworzonych z odmian takich jak chardonnay, riesling, pinot blanc czy gris (rulander szary i biały). Wina pełne są owocowej kwasowości i charakterystycznej ziemistości.

 

{products_80,161,82,83,162,84,85,163,27,81,26,86}

 

Podział win czeskich

 

Wina czeskie są klasyfikowane ze względu na jakość, która określana jest zawartością cukru w moszczu. Wyróżniamy wina stołowe (vino stolni), wino regionalne (vino zemske), wino jakościowe gatunkowe (Víno odrůdové jakostní) i wino jakościowe markowe (Víno znamkové jakostní). Każde oznaczenie różni się metodą produkcji, użytych gron i oczywiście finalnie jakością i ceną. Postaram się dokładniej opisać te zależności w osobnym artykule, dlatego bądźcie czujni 🙂

 

 

Polecane wina czeskie

 

Jeśli tym bardzo krótkim wpisem nieco zachęciłem Was do spróbowania win czeskich, to polecam waszej uwadze wina od Krásná Hora. To mała 5-hektarowa winnica z Moraw z miejscowości Stary Poddovar. Obecnie uprawa winorośli prowadzona jest w sposób biodynamiczny. W swojej ofercie mają doskonałe chardonnay — Krásná Hora Chardonnay Barrel Selection 2017 czy aromatyczne połączenie cabarnet sauvignon z merlot — Krásná Hora Cuvée Bernety 2016.

 

Ciekawym producentem jest również Vína Herzánovi. To rodzinna winnica w Kobyli na Morawach, której motto brzmi: „w zgodzie z naturą”. Pierwsze winnice zostały zasadzone w 1996 roku, a rodzina powoli powiększała je do obecnych 4 ha.

 

Ode mnie to już wszystko, do zobaczenia!

 

1. Im starsze wino, tym lepsze

 

Trudno o częściej powielany i bardziej nieprawdziwy mit, według którego każde wino im dłużej będzie leżeć na półce, tym lepsze będą jego aromaty i smak. Nic bardziej mylnego! Zaledwie mały procent produkowanych win ma zdolność starzenia. W praktyce dotyczy to raczej win z górnych półek. Zdecydowana większość win, które możecie nabyć w regularnych sklepach to wina, które należy spożyć w ciągu maksymalnie 5 lat.

 

 

2. Wina na zakrętkę są gorszej jakości niż te korkowane

 

Korek to na pewno zamknięcie, które w sposób oczywisty kojarzy się z butelką wina. Prawdziwy korek tworzony jest z kory drzewa korkowego, które musi mieć minimum 20 lat.

 

Zakrętka jest używana od nie tak dawna i stała się prawdziwą domeną winiarzy z Niemiec i Nowej Zelandii. I każdy, kto próbował doskonałego rieslinga z Mozeli albo przesyconego zielonością sauvignon blanc z Marlborough w Nowej Zelandii ten doskonale wie, że użycie zakrętki nijak się ma do jakości wina, a na pewno jest rozwiązaniem praktyczniejszym.

 

Oczywiście oba rozwiązania mają swoje wady i zalety, ale należy podkreślić, że użycie zakrętki nie znaczy, że wino jest złej jakości.

 

 

3. Drogie wino to dobre wino

 

Zdecydowanie nie. Każdy, kto rozpoczął przygodę z degustowaniem wina i miał już okazję spróbować paru droższych trunków, ten wie, że cena wcale nie musi świadczyć o lepszym smaku. Można znaleźć doskonałe wina za 25 zł butelka i okropne wina za np. 200 zł butelka. I na odwrót. Koniec końców należy też pamiętać, że dobre wino to takie, które nam smakuje.

 

 

4. Wina markowe są najlepsze

 

Bardzo nieprawdziwa opinia. Wystarczy odwiedzić małe winiarnie południa Europy, aby odkryć, że doskonałe wina są produkowane w małych nakładach przez osoby robiących to typowo hobbystycznie.

 

 

5. Słodkie wino to nie wino

 

Usłyszałem kiedyś taką nieco pogardliwą opinię od francuskiego(!) kolegi i chociaż de gustibus non disputandum i szanuję jego subiektywną ocenę, to bardzo często na wina słodkie postrzega się jako gorsze od tych wytrawnych. Szczególnie w Polsce często wina słodkie uznawane są za domenę winiarskich laików. Chociaż sam bardziej lubię wina wytrawne, to wielokrotnie odkrywałem bogactwo aromatów i nut owocowych za sprawą doskonałych win słodkich. Na pewno poziom słodyczy nie jest wyznacznikiem jakości wina.

 

 

6. Wino należy podawać w temperaturze pokojowej

 

Chyba każdy spotkał się z takim osądem. Jest to oczywiście nieprawda, a temperatura podania zależy od wina. Uproszczając, wina czerwone owszem należy podawać w ‘temperaturze pokojowej’ ale już wina białe i musujące lepiej trochę schłodzić.

 

 

7. Białe do owoców morza, czerwone do wołowiny…

 

Parowanie wina z jedzeniem to temat rzeka i chociaż oczywiście są pewne rekomendacje i reguły to najlepiej próbować samemu i nigdy nie zamykać się na smaki. Jeśli uważacie, że to pyszne pinot noir nadaje się do krewetek, to śmiało je zapodajcie.