Porto – wino wzmacniane

 

Jak już wspomniałem we wstępie, Porto, to rodzaj wzmacnianego wina produkowanego w regionie Douro w północnej Portugalii.

 

Ale czym w ogóle jest wino wzmacniane? Warto to sobie wyjaśnić. Otóż jest to rodzaj wina, które zostało wzbogacone o dodatek alkoholu, najczęściej w postaci destylatu, takiego jak spirytus winny. Proces wzmacniania wina polega na dodaniu alkoholu do fermentującego moszczu w celu zatrzymania fermentacji i zachowania pewnej ilości naturalnego cukru oraz podniesienia zawartości alkoholu w winie.

 

Wino wzmacniane jest produkowane w celu uzyskania specyficznego smaku, struktury i trwałości. Dodanie alkoholu zatrzymuje proces fermentacji, co oznacza, że większa część cukru pozostaje w winie, nadając mu słodycz. Ponadto, wyższa zawartość alkoholu może wpływać na konsystencję wina, nadając mu większą gęstość i bogactwo.

 

 

Porto – co to za wino?

 

Skoro zagadnienie wina wzmacnianego mamy już omówione i wiemy ogólnie czym jest Porto, to czas zapoznać się z jego charakterystyką.

 

Porto jest produkowane z winogron uprawianych w dolinie rzeki Douro. Proces produkcji porto różni się od tradycyjnej produkcji wina ze względu na dodatek spirytusu w celu zatrzymania fermentacji i zachowania naturalnej słodyczy wina. Spirytus jest dodawany w trakcie fermentacji, co powoduje podwyższenie zawartości alkoholu i zachowanie naturalnego cukru pochodzącego z winogron.

 

Wynikiem tego procesu jest bogate, słodkie i aromatyczne wino o różnych odmianach i stylach. Istnieje wiele rodzajów porto, w tym białe, czerwone i różowe, a także warianty od najbardziej wytrawnych po słodkie. W zależności od rodzaju porto, można w nim wyczuć nuty owocowe, takie jak śliwki, wiśnie, jeżyny czy suszone owoce, oraz aromaty przypraw, czekolady, karmelu i orzechów.

 

Historia powstania Porto

 

Historia wina Porto sięga setek lat wstecz i ma swoje korzenie w regionie Douro w północnej Portugalii. 

 

 

W XIV wieku, w czasach, gdy Portugalia miała silne kontakty handlowe z Anglią, zauważono, że wina z regionu Douro, wzmacniane alkoholem, lepiej znosiły długie podróże przez morze. Dodatek spirytusu sprawiał, że wino było bardziej trwałe i odporne na procesy fermentacji podczas długich podróży. Wino wzmacniane z Douro stało się bardzo popularne w Anglii, szczególnie w XVII i XVIII wieku. Angielscy kupcy importowali portugalskie wina, w tym porto, które zyskało na popularności jako deserowe i aperitifowe wino.

 

Następnie w XVIII wieku zaczęto rozpowszechniać praktykę dodawania spirytusu do moszczu wina, aby zatrzymać fermentację. W 1756 roku utworzono region  Douro, co było pierwszym prawnym zabezpieczeniem pochodzenia i jakości wina Porto. W czasach dzisiejszych Porto jednym z najbardziej znanych win na świecie, a region Douro jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

 

Rodzaje wina Porto

 

Istnieje kilka różnych rodzajów porto, z różnymi stylami i smakami. Oto kilka głównych rodzajów porto:

 

    1.  Porto Ruby – jest to najbardziej podstawowy rodzaj porto, czerwone i pełne, o żywym kolorze. Porto Ruby jest młode i intensywne, o aromatach świeżych owoców, takich jak wiśnie i jeżyny. Jest zazwyczaj lekko słodkie i ma dobrą równowagę smaku.

 

    2.  Porto Tawny – Tawny porto to wino starzone przez dłuższy okres czasu w drewnianych beczkach. Charakteryzuje się wyraźnymi nutami orzechów, karmelu, wanilii i suszonych owoców. Tawny porto może mieć różne oznaczenia wieku, takie jak 10, 20, 30 lub 40 lat, które wskazują na średnią długość jego dojrzewania.

 

    3.  Porto White (białe) – białe porto jest produkowane z białych odmian winogron. Ma jasnozłoty kolor i delikatne aromaty owocowe i kwiatowe. Białe porto może być od wytrawne do słodkiego, zależnie od stylu.

 

    4.  Porto Late Bottled Vintage (LBV) – LBV porto to wino z jednego szczególnie dobrego rocznika, które jest butelkowane po dłuższym dojrzewaniu w beczkach. Jest to w pełni dojrzałe i gotowe do spożycia wino, z intensywnymi owocowymi aromatami i wyraźnym charakterem.

 

    5.  Vintage Porto – jest to najwyższej jakości rodzaj porto, produkowany tylko w wyjątkowo dobrych rocznikach. Wino jest butelkowane po krótkim okresie dojrzewania w beczkach i kontynuuje swoje starzenie w butelce. Vintage porto ma głęboki kolor, intensywne aromaty owocowe i znakomite możliwości długotrwałego dojrzewania.

 

    6.  Porto Colheita – Colheita to porto pochodzące z jednego konkretnego rocznika, starzone przez dłuższy czas w drewnianych beczkach. Podobnie jak tawny porto, colheita ma nuty orzechowe, karmelowe i suszonych owoców, ale różni się tym, że jest pochodzenia rocznikowego.

 

Warto zaznaczyć, że powyższe rodzaje porto mają swoje wariacje i style, co sprawia, że różnią się od siebie pod względem smaku, słodyczy i charakteru. Każdy z tych rodzajów porto ma swoje unikalne cechy i może być idealnym towarzyszem do różnych okazji i potraw.

 

Gdzie kupić Porto?

 

Jeśli chcielibyście zacząć przygodę z Porto, lub po prostu macie ochotę napić się jakiegoś fajnego wina wzmacnianego to polecam Wam serdecznie Porto Boeira Ruby lub Porto Boeira Tawny dostępne w naszym sklepie. Są to pozycje bardzo wysokiej jakości od znanego producenta, który przykłada dużą wagę do procesu powstawania wina.

Wydawać by się mogło, że Niemcy w kwestii alkoholu słyną głównie z piwa i swojego słynnego na całym świecie Oktoberfest. Okazuje się jednak, że mieszkańcy tego kraju to również ogromni miłośnicy wina – wypijają rocznie ponad 20 mln hektolitrów tego trunku, co czyni ich czwartym największym konsumentem na świecie. Ponadto są też istotnym graczem na rynku jego producentów, zajmując czwarte miejsce w Europie. Ich wyroby winiarskie cechuje wysoka jakość, zróżnicowanie smaków oraz duża różnorodność szczepów winogron. Specjalnością są tam wina białe, które stanowią 63% upraw winorośli. Równie popularne są specjalne wina musujące wytwarzane tradycyjną metodą szampańską, tzw. Sekt, których nazwa jest prawnie zastrzeżona. Co jeszcze wiadomo o tych szlachetnych trunkach z Niemiec?

Specyfika winiarstwa niemieckiego

Winiarstwo niemieckie wyróżnia przewaga białych odmian winogron (niemal 70%). Czerwone szczepy uprawia się jedynie w Ahr i Wirtembergii. W kraju przeważa chłodny klimat. Znajduje się tam 13 regionów winiarskich obejmujących powierzchnię 102 tys. ha, przy czym większość tego terenu zajmują Hesja reńska (Rheinhessen) oraz Palatynat (Pfalz). W produkcji niemieckich win stawia się na jakość oraz tradycję – nowe nasadzenia powstają w miejscu tych dawnych. W odpowiedzi na potrzeby i oczekiwania konsumentów pojawia się również coraz więcej win bio i eko – Niemiec Rudolf Steiner był twórcą teorii biodynamiki, więc to tam źródło mają te tendencje. Do trzech najczęściej uprawianych odmian winogron w Niemczech należą riesling, müller-thurgau oraz pinot noir. Oprócz tych klasyków wśród win niemieckich w naszym sklepie nie brakuje również szczepów chardonnay, merlot czy dornfelder. Dzięki różnorodności asortymentu każdy znajdzie coś dla siebie.

Kategorie win niemieckich

Niemcy, jako członek Unii Europejskiej oraz kraj nastawiony na przestrzeganie najwyższych standardów, opracował 4 prawne kategorie win:

1. Tafelwein – są to wina stołowe o zawartości alkoholu max. 15%, w których dozwolone jest dodawanie cukru.
2. Landwein – wina regionalne do 15% alkoholu, do których można dodawać cukier.
3. Qualitätswein bestimmter Anbaugebiete (QbA lub Q.b.A.) – wina jakościowe z wybranych regionów, które odróżnia się na podstawie zawartości cukru w moszczu gronowym; dozwolone jest dodawanie cukru.
4. Prädikatswein – wina jakościowe z predykatem, czyli wyróżnikiem. Dosładzanie jest zabronione.

Ostatnia, najznakomitsza kategoria, Prädikatswein, podlega dodatkowemu podziałowi na:

• Kabinett – zbiór podstawowy, najbardziej wytrawne trunki.
• Spätlese – czyli tzw. późny zbiór, a więc owoce są dojrzalsze i słodsze, nadając się zarówno do win słodkich, jak i wytrawnych.
• Auslese – wina z późnego selektywnego zbioru o najdojrzalszych kiściach, najczęściej słodkie i półsłodkie.
• Beerenauslese – wina z bardzo późnego i selektywnego zbioru. Cechuje je wysoki poziom cukru, gdyż robi się je z przejrzałych gron, na których w pewnym stopniu może znajdować się szlachetna pleśń. To trunki słodkie o bogatym charakterze.
• Trockenbeerenauslese – wybitnie słodkie wina powstające z wysuszonych gron dotkniętych szlachetną pleśnią, pojedynczo zbieranych ręcznie. W związku z tym ich cena jest wyższa. Charakteryzuje je złożony bukiet z nutami miodu i karmelu.
• Eiswein – czyli wina lodowe, są produkowane z gron zamarzniętych na krzewie. Wyróżnia je bogactwo cukru, aromatów i kwasowości.

Oprócz tego warto również zapoznać się z niemieckimi oznaczeniami smaków. Wina słodkie i półsłodkie do 45 g/l cukru określa się mianem lieblich lub halbsüß, a warianty powyżej 45 g/l zawartości cukru – fruchtig lub süß. Z kolei trunki półwytrawne noszą nazwę halbtrocken, a wytrawne – trocken.

Co wyróżnia białe wino niemieckie?

Wszyscy miłośnicy winiarstwa wiedzą, że starzeniu z reguły podlegają wina czerwone. Co ciekawe, białe wino niemieckie również charakteryzuje możliwość długiego przechowywania. Dotyczy to zwłaszcza Rieslingów, które są dobrze zakonserwowane dzięki wysokiej kwasowości i zawartości cukru, a proces starzenia sprawia, że zyskują nuty benzynowe. Właśnie niemieckie wino Riesling jest chlubą tego kraju znaną na całym świecie. Większość upraw przeznaczonych na jego produkcję znajduje się na obszarze wzdłuż Renu i Mozeli, a końcowy charakter zależy w dużej mierze od gleby. W większości to wina ekspresyjne z pełnymi nutami cytrusowymi zakończone mineralnym akcentem. Ponadto regiony winiarskie Niemiec zalicza się do najzimniejszej strefy winogrodnictwa światowego, dlatego stawia się tam na wytwórstwo win białych. Wykorzystuje się jednak te warunki do uzyskania unikalnych smaków trunków – długo dojrzewające owoce pozwalają uzyskać wysoki poziom cukru przy jednoczesnym zachowaniu dużej kwasowości. Dzięki temu możliwe jest też wytworzenie słodkiego wina botrytyzowanego czy wina lodowego.

Mozela – region winiarski

 

Zacznijmy od suchych faktów. Mozela jako region winiarski to prawie 9000 ha upraw (z czego 60% to riesling), 125 wiosek winiarskich i ponad 5000 winiarzy. Uprawia się tu głównie szczepy białe (90%) takie jak riesling, müller-thurgau, elbling czy pinot blanc. Pozostałe 10% to wina czerwone tworzone ze szczepów pinot noir czy dornfelder.

 

Skąd nad Mozelą winorośle?

 

Pierwsze uprawy winorośli zawdzięczamy oczywiście Rzymianom. Podczas podbojów Germanii zakładali wiele obozów wojskowych, dla których trzeba było zadbać o odpowiednią aprowizację. Italia i Galia były bardzo daleko, a więc i koszt sprowadzania wina był ogromny. Pragmatyczni Synowie Marsa postanowili zatem założyć winiarnie na miejscu i już wkrótce wina z terenów Mozeli były znane jako „lekkie i surowe”, o wiele przyjemniejsze do picia od innych win. Często spożywane było podgrzewane z dodatkiem miodu w czasie zimy.

 

Po upadku Imperium wytwarzanie wina było kultywowane przez michów, głównie benedyktynów. O ich roli, a także o wynalezieniu wina z późnego zbioru pisałem przy okazji artykułu na temat rieslinga. Zachęcam do zapoznania się.

 

Przyroda, geografia i klimat Mozeli

 

Rozprawiając o Mozeli, nie sposób opowiedzieć nieco o tamtejszej przyrodzie. Mozela wszakże to nie tylko doskonałe wina, ale również przepiękne pejzaże, które zawdzięczamy obecności dolin, przez które płyną rzeki Mozel, Saar i Ruwer.

 

Każdy, kto interesuje się winami, wie, że doliny rzek to miejsce idealne na założenie winnic. Obecność rzeki pomaga utrzymywać odpowiednią temperaturę wzrostu, a wypiętrzenia nachylenie stoków poprawia nasłonecznienie. Łupkowe gleby to dobra gospodarka wodna, a także szybki dostęp do minerałów. Brzmi jak przepis doskonały, i tak zaiste jest, ale nie ma róży bez kolców, o czym doskonale wiedzą mozelscy winiarze. Nachylenie stoków w dolinie Mozeli waha się od 30 do nawet 70 stopni! Uniemożliwia to używanie jakichkolwiek maszyn, a więc doglądanie i zbiory odbywają się zupełnie ręcznie. Dodatkowo przy najbardziej stromych zboczach do poruszania się potrzeba umiejętności alpinistycznych, a pracownicy asekurują się linami.

 

Klimat panujący w Mozeli to klimat kontynentalny, czyli stosunkowo chłodny. W lecie jest stosunkowo ciepło, ale nie gorąco. Wzroście winorośli pomagają rzeka i gleby, które magazynują ciepło, oddając je w chłodniejsze dni.

 

Wina regionu Mozeli

 

Winogrona regionu winiarskiego Mozeli dają wina o wielu smakach i właściwościach. Charakter wina mozelskiego zależy od różnych rodzajów gleby, nasłonecznienia winorośli, kąta nachylenia zboczy i wpływu wiatru wiejącego przez dolinę. W ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił dramatyczny wzrost produkcji czerwonego wina, zwłaszcza ze spätburgunder, znanego również jako pinot. Te czerwone wina przyciągnęły uwagę miłośników wina na całym świecie, ale w centrum uwagi pozostają piękne i szlachetne wina białe z regionu.

 

Niekwestionowanym królem szczepów białych jest riesling, który przewijał nam się już kilkukrotnie przy okazji tego artykułu. Nie będę się rozpisywał na temat właściwości tego szczepu, czy też o jego rodzajach, ponieważ zrobiłem to już przy okazji wpisu na temat rieslinga czy klasyfikacji win niemieckich.

 

Gdzie kupić wina z Mozeli?

 

W naszym sklepie znajdziecie doskonałe wina prosto z Doliny Mozeli, które wyszły spod ręki naszego rodaka — Andrzeja Greszty. Są to wina z najwyższej półki, pełne kwasowości, harmonijnej słodyczy i wysokiej mineralności. Pełna oferta tutaj.

 

Krótka historia regionu Chablis

 

Chablis to mała wioska i zarazem gmina we francuskiej Burgundii. Uważa się, że nazwa nawiązuje do celtyckich słów cab – dom, chata i leya – nieopodal lasu, bo to właśnie Galowie dali początek temu miejscu. Dalszy rozwój i pierwsze produkowane wina to czasy Imperium Rzymskiego, po podbojach Galii przez Juliusza Cezara.

 

Jednak dzisiejszy blask i renomę Chablis zawdzięcza nie komu innemu jak mnichom, który wielkim trudem i wysiłkiem wskrzesili winiarstwo na terenie Europy po upadku Cesarstwa Rzymskiego. Za wskrzeszenie na tych terenach odpowiedzialni byli cystersi.

 

Obecnie Chablis zamieszkuje około 3000 osób, a jej największą chlubą jest produkowane tam wino o tej samej nazwie. Chablis tworzone jest ze szczepu chardonnay, a niesamowity odbiór tego wina to zasługa unikalnego mikroklimatu doliny rzeki Serein. To właśnie połączenie unikalnego wapiennego terroir i chłodnego klimatu pozwala na tworzenie niezwykle mineralnego i orzeźwiającego wina, którego miłośników na całym świecie z pewnością nie brakuje.

 

 

Chablis – co to za wino?

 

Chablis jak już wspomniałem, produkuje się tylko i wyłącznie ze szczepu chardonnay. Według wielu wina Chablis to najczystsza ekspresja tej odmiany, dzięki prostym nieudziwnionym metodom produkcji, jak i idealnemu klimatowi i terroir. Wina Chablis cieszą zielonkawo-żółtym kolorem, lekką słodyczą miodu, wysoką mineralnością, której niuanse różnią się w zależności od apelacji i wysoką kwasowością wyrażaną w aromatach jabłek i gruszek. Ciekawostką jest też nuta prochu strzelniczego, która wyczuwalna jest w wielu winach tej apelacji.

 

 

Klasyfikacja win Chablis

 

Chablis jako apelacja AOC CHABLIS to obecnie ponad 6800ha upraw, które rozbite są na 4 pomniejsze apelacje, które różnią się położeniem winnic (im dalej w górę tym lepiej) i jakością. Są to:

 

• Petit Chablis – podstawowy wymiar wina Chablis, rześkie o łagodnym smaku, mniej złożone od reszty, a także zdecydowanie tańsze. Takie wina powinno się spożyć do 3 lat po zabutelkowaniu.

 

• Chablis – najczęściej wytwarzane, dobre, solidne wina, które spożyć należy do 5 lat po zabutelkowaniu.

 

• Chablis Premier Cru – wina z wyższej półki, o wiele lepiej skoncentrowane, o pełniejszym bukiecie. Obecnie tylko 40 winnic może produkować wina Premier Cru.

 

• Grand Premier Cru – najlepsze jakościowo wina, produkowane z gron z upraw położonych na najlepszych terroir na wzgórzu w okolicach wioski Chablis. Tylko 7 winnic może produkować Chablis Premier Cru. Wina tej klasy są mocno skoncentrowane, pełne mineralności, chrupiącej kwasowości, a najlepsze można archiwizować nawet 30 lat.

Co wyróżnia australijskie wina?

Kontynent jako ostatni odkryty przez Europejczyków zachwycający unikalną fauną i florą oraz różnorodnym klimatem – chodzi oczywiście o Australię. Terra Australis to łaciński termin oznaczający „ziemię południową”. To teren ubogi w wodę i mało urozmaicony pod względem ukształtowania powierzchni – 47% pokrywa półpustynna roślinność. Kraj ten słynie przede wszystkim z pogłowia bydła mlecznego i owiec oraz produkcji wełny. Jego dużym atutem jest również zasobność w rozmaite surowce mineralne – ich udział sięga 60% całego eksportu. Związek Australijski uważa się za jedno z państw bogatej Północy. Warto też przyjrzeć mu się pod kątem winiarstwa, gdyż zróżnicowane warunki klimatyczne sprawiają, że właśnie stamtąd pochodzą znakomite i wyjątkowe wina cenione na całym świecie.

Historia winiarstwa w Australii

Obecnie Australia jest ósmym producentem wina na świecie, a tamtejsze winnice zajmują powierzchnię ponad 160 tysięcy hektarów. Pierwsze sadzonki winorośli trafiły do Australii w 1788 roku. Od tamtego czasu zaczął się tam intensywny rozwój winiarstwa, któremu sprzyjał napływ imigrantów wnoszących własne tradycje, m.in. zwyczaj picia wina do posiłków. Od połowy ubiegłego wieku włoscy przybysze zaczęli wprowadzać do winnic swoje szczepy, Nebbiolo i Arneis, a do 2000 roku znajdowało się tam już 70 włoskich odmian winogron. Równie często można tam spotkać winorośle z Półwyspu Apenińskiego: Tempranillo i Touriga Nacional. Z kolei na Tasmanii tworzy się wyśmienite wina z austriackiego szczepu Grüner Veltliner. Zestawienie to dopełnią trunki z greckiego Assyrtico oraz gruzińskie Saperavi. Warto też podkreślić, że w Australii nie funkcjonuje pojęcie apelacji w europejskim zamyśle, czyli wyznaczonego obszaru, na którym uprawia się winorośl danego rodzaju. Wino jest oznaczone nazwą pochodzenia – Geographical Indication (GI). Stawia się tam raczej na nienormatywny system oparty na plątaninie nazw własnych i obszarów administracyjnych. Mieszkańcy większą wagę przywiązują do nazwiska wytwórcy i renomy danego wina.

Regiony winiarskie w Australii

Obszary, na których znajdują się uprawy winorośli, są zlokalizowane głównie w południowo-wschodniej części kraju oraz w mniejszym stopniu na południowo-zachodnim krańcu. Jest to zależne przede wszystkim od przystępniejszego klimatu i większej dostępności wody niż np. w centrum kontynentu. Pod względem pogody niektóre miejsca w Australii można porównać do krajów Morza Śródziemnego lub francuskiego wybrzeża. Należą do nich ciepłe południowe obszary słynące z produkcji win półsłodkich i słodkich, z kolei północne tereny skupiają się na wytrawnych trunkach. Australijskie wina powstają w większości w masowych zakładach produkcyjnych i z nich są eksportowane na cały świat. Większość upraw winorośli jest zlokalizowana w południowo-wschodniej części kraju z uwagi na duże możliwości nawadniania. Istotnym punktem na winiarskiej mapie jest miasto Adelajda, a do najważniejszych obszarów zalicza się Barossa, Lower Murray, Riverland, Flerieu, Limestone Coast, Mount Lofty i Far North.

Najbardziej znane szczepy win australijskich

Do najpopulaniejszych odmian winorośli z Australii należą Shiraz i Chardonnay. Z tego drugiego powstają głównie wyśmienite wina australijskie białe. Uprawia się tam również szczep Mouverdre, Cabernet Sauvignon, Viognier, Grenache, Riesling czy Semillon. Charakterystyczną cechą tamtejszych trunków jest użycie metalowych zakrętek zamiast korków. Uważa się, że dzięki temu producent może lepiej kontrolować proces starzenia się tego alkoholu. Tamtejsze wina wyróżnia również różnorodny charakter, który uzyskują dzięki dodatkom – owocom i przyprawom. Warto podkreślić, że wiele nagród na międzynarodowych konkursach zdobywało wino Shiraz. Australijskie wyroby z tego szczepu cechuje bogaty owocowy aromat czereśni i jagód z nutami wanilii. Idealnie komponuje się z czerwonymi mięsami i pieczeniami. Australijczycy są znani także z tworzenia wybornych kupaży, czyli win skomponowanych z tej samej odmiany winogron, ale pochodzących z różnych winnic, innych działek czy z różnych roczników. Co więcej, butelki szlachetnego trunku z tego kontynentu są dostępne w przystępnych cenach, najczęściej niższych od tych ze Starego Kontynentu, dlatego warto je wypróbować.

Dolina Rodanu na mapie Francji

 

Na początek trochę suchych faktów. Dolina Rodanu rozciąga się od administracyjnego regionu Owernia-Rodan- Alpy na południu Francji ze stolicą w Lyon, aż dalej na południe po region Prowansji. Nazwa Dolina Rodanu bierze się od tamtejszej rzeki Rodan, która zaczyna swój bieg w Szwajcarskich Alpach, a kończy, wpływając do Morza Śródziemnego we francuskiej Zatoce Lwa.

 

Dolina Rodanu jako region winiarski dzieli się dwie części: północną i południową. Jest on domem dla ponad 6000 winiarni (jeśli chodzi o Francję, więcej jest tylko w Bordeaux), które produkują ponad 4 miliony hektolitrów wina rocznie.

 

Historia Doliny Rodanu

 

Początki winiarstwa Doliny Rodanu sięgają około 4 wieku p.n.e. kiedy to greccy kolonizatorzy założyli pierwsze na tych urodzajnych glebach winnice. Jednak prawdziwy rozkwit zawdzięczamy nie komu innemu, a Rzymianom, którzy pojawili się tutaj po podbiciu Galii przez Juliusza Cezara. W 71 roku naszej ery sławny Pliniusz Starszy opisywał doskonałe wina wytwarzane przez Allobrogów pochodzących z Vienna Allobbrogum, dzisiejszego Vienne. Upadek Cesarstwa na wiele lat wstrzymał rozwój winiarstwa na tych terenach, który w późniejszych czasach został wznowiony przez braci zakonnych.

 

Kolejną ważną datą dla regionu jest wspomniana już emigracja papiestwa z Rzymu do Awinionu w roku 1309, znana później jako tzw. niewola awiniońska. Wtedy to Klemens V (swoją drogą z narodowości Francuz) w obliczu zagrożenia ze strony kardynałów Rzymskich postanowił przenieść kurię do Awinionu położonego na lewym brzegu Rodanu. Dlaczego niewola? Ponieważ Klemens, jak i następni papieże (a było ich 9), żyli jakoby na łasce królów francuskich i musieli często robić, to czego od nich król zażądał, co umniejszyło ich znaczeniu i wpływom. Przebywający tam papież i jego duchowna świta lubowała się w winach (uczynili je nawet 5 żywiołem obok ognia, powietrza, wody i metali) co bezpośrednio przełożyło się na wzrost inwestycji w winnice, a co za tym idzie wzroście znaczenia tego regionu na ówczesnej winiarskiej mapie świata. To właśnie w tamtym okresie powstało sławne do dziś Châteauneuf du Pape, którego nazwa pochodzi od małej miejscowości, w której znajdował się letni pałac papieża.

 

Nawet po powrocie papiestwa do Rzymu w roku 1377 wina rodańskie nie straciły na znaczeniu i były specjalnie sprowadzane przez papieży.

 

Wina Doliny — Górny i Dolny Rodan

 

Jak już wspomnieliśmy, Dolina Rodanu jest położona nad rzeką o tej samej nazwie i dzieli się na dwie części – północną i południową. Części te różnią się od siebie klimatem, ukształtowaniem terenu i co za tym idzie stylami produkowanego wina.

 

Północna część to królestwo przede wszystkim szczepów syrah, jeśli chodzi o czerwień i viognier, jeśli chodzi o biel. Rozciąga się od Vienne na północy, po Valence na południu. Klimat jest tutaj kontynentalny z ciepłym latem i dosyć chłodną, wietrzną zimą. Winnice są w większości zakładane na zboczach gór i nachylone w stronę rzeki. Granitowe gleby, wypiętrzenia i bliskość rzeki pozwala na produkcję naprawdę znakomitych win, co ma odzwierciedlenie w winach takich apelacji jak Côte Rôtie, Hermitage czy Condrieu. Północna część doliny jest uważana, za tę bardziej prestiżową co ma odzwierciedlenie w liczbach – tylko 5% win z całej doliny to wina z północy.

 

Południe rozpoczyna się od miejscowości Montélimar i ciągnie się dalej na południe poprzez Prowansję. Klimat jest tutaj o wiele cieplejszy, śródziemnomorski. Pozwala to na uprawy wielu szczepów — grenache, mourvèdre, syrah, counoise czy cinsault to tylko niektóre z nich. Gleby są również zróżnicowane — granity, piaski, gliny, łupki. Oczywistą perłą w koronie jest wspominane już parokrotnie Châteauneuf- du- Pape, które do 2009 tworzone było przy użyciu 13 szczepów, a obecnie przy użyciu nawet 18. Inne ważne apelacje południa to między innymi Côtes du Vivarais AOC, Gigondas AOC czy Côtes-du-Rhône Villages AOC.

 

Clairette i Crémant de Die

 

Poza powyżej opisanymi warto wspomnieć o nieco mniej znanej, ale wciąż ważnej apelacji Die, leżącej na wschód od rzeki, u stóp Alp. Apelacja znana jest z produkcji ciekawych win musujacych – Clairette Die i Crémant de Die. Clairette Die produkowane jest tzw. metodą pradawną przy użyciu szczepu muscat blanc à petits grains. Crémant de Die za to jest produkowane metodą tradycyjną (szampańską) przy użyciu 55% szczepu clairette i dodanie muscat blanc à petits grains i aligoté.

 

Gdzie kupić wina z Doliny Rodanu?

 

Jeśli po lekturze nabraliście ochoty, by spróbować jednego z win z Doliny Rodanu, to zachęcam Was do sprawdzenia naszej oferty win prosto z tego regionu.